SZKOŁA PODSTAWOWA IM. KRZYSZTOFA KAMILA BACZYŃSKIEGO
W DOBCZYCACH – HISTORIA I WSPÓŁCZESNOŚĆ
Królewskie miasto Dobczyce, lokowane na prawie magdeburskim w XIII wieku, było ważną warownią, gdyż przebiegał tędy trakt prowadzący z Krakowa do Szczyrzyca, i dalej – na Węgry. W 1362 roku Kazimierz Wielki nadał miastu nowe przywileje, dzięki którym gród w wieku XV i XVI przeżywa okres rozkwitu gospodarczego i kulturalnego. Miasto szczyciło się szkołą parafialną, o której wzmianka figuruje w dokumentach z 1443 roku. Wielu jej absolwentów studiowało na uczelni krakowskiej. Od 1777 roku losy szkolnictwa w Dobczycach związane były z polityką zaborcy. Władze austriackie utworzyły Szkołę Ludową, w której nauczali Austriacy. W dobie autonomii Krajowa Rada Szkolna zorganizowała trzyklasową szkołę z trzema nauczycielami. Jako że Dobczyce „rzemiosłem stały”, w 1897 roku powołano Przemysłową Szkołę Szewską, zamkniętą w roku 1909. Już w wieku XIX prowadzono wędrowne kursy koszykarstwa. W latach 1936 – 1952 na terenie miasta funkcjonowało prywatne Liceum Ogólnokształcące, założone przez Rudolfa Bagielskiego. W okresie okupacji niemieckiej w styczniu 1940 roku rozpoczął działanie zespół tajnego nauczania, którego trzon stanowiła kadra nauczycielska przedwojennego gimnazjum. W tajnej szkole dobczyckiej [później również dziekanowickiej] naukę pobierało ok. 200 uczniów. Tradycje oświatowe na terenie Dobczyc przetrwały najgorsze chwile, bowiem miejscowym nauczycielom przyświecały słowa J. Słowackiego: Niech żywi nie tracą nadziei i przed narodem niosą oświaty kaganiec. Po wojnie siedmioklasowa szkoła podstawowa w Dobczycach borykała się z trudnościami lokalowymi [budynek przypominał ruinę] i materialnymi [brak podręczników, wyposażenia sal lekcyjnych]. W latach pięćdziesiątych XX wieku liczyła 550 uczniów, uczących się w 8 salach, pozbawionych zaplecza. W 1952 roku Komitet Budowy Szkoły, wspierany przez dobczyckich działaczy społecznych, rozpoczął starania, by skończyć zaniechaną budowę gimnazjum nad Rabą i budynek przeznaczyć dla szkoły podstawowej. Wysiłki jego przewodniczącego, mgra K. Kośmidra, oraz pozostałych 56 członków okazały się początkowo nieskuteczne. Dlatego w 1954 roku powołano nowy Komitet, który opracował plan pracy i plan finansowy dla wzniesionego na wysokość parteru budynku, w którym umieszczono izbę porodową.10 czerwca 1957 roku powołano kolejny Społeczny Komitet Budowy Szkoły. Na jego czele stanął długoletni proboszcz parafii, ks. F. Kwiecień, zaś w jego szeregach znaleźli się m.in.: W. Kudlik, B. Janicki, F. Polończyk, A. Polończyk, J. Bergiel, W. Kowalski, A. Lichoń, J. Rapacz. Zaczęto ponownie gromadzić fundusze, organizując zabawy, występy miejscowego koła teatralnego, festyny, zbiórki pieniędzy. Akcję materialnie wspierali przedsiębiorcy oraz mieszkańcy miasteczka. Wiele prac wykonano w czynie społecznym, uzyskano także dotację PRN. W 1961 roku zakończono budowę czterokondygnacyjnego budynku, zaś 25 lutego1962 roku uroczyście otwarto nową szkołę. W 1964 roku ośmioklasowa już Zbiorcza Szkoła Podstawowa w Dobczycach objęła swym zasięgiem okoliczne wsie. Sukcesywnie wzrastała liczba oddziałów klasowych, przez co narastały trudności lokalowe. W starym budynku szkoły zorganizowano 6 sal lekcyjnych dla 7 oddziałów. W latach 1966 – 1967 szkoła dokształcała dorosłych w ramach programu „ośmioklasówki”. Przybywało młodzieży w wieku szkolnym [budowa zapory, osiedla mieszkaniowego dla przesiedlonych mieszkańców wsi w latach 80-tych], toteż zajęcia odbywały się nawet w internacie Zespołu Szkół czy w Urzędzie Gminy i Miasta, i to do roku 1989 w 6-dniowym trybie pracy. W szkole prężnie działał Związek Harcerstwa Polskiego, liczne kółka zainteresowań, świetlica. Wysiłki nauczycieli wspierał pedagog szkolny i logopeda, od roku 1990 – Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna. W roku 1981 rodzice uczniów zawiesili w klasach krzyże – symbol odzyskanej na krótko wolności. 20 czerwca 1971 szkoła otrzymała imię Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, poety i żołnierza, który zginął w pierwszych dniach powstania warszawskiego. Tego samego dnia otrzymała sztandar. Rokrocznie szkolna społeczność czci pamięć patrona szkoły [poza tzw. Kącikiem Patrona], organizując akademie i imprezy środowiskowe o wydźwięku patriotycznym.W szkole działały: Samorząd Uczniowski, Szkolna Kasa Oszczędności, Szkolne Koło Sportowe, Liga Ochrony Przyrody, Spółdzielnia Uczniowska, Szkolne Koło Turystyczno-Krajoznawcze. Młodzież zajmowała czołowe miejsca w licznych konkursach, a o wysokim poziomie edukacji świadczy również fakt solidnego przygotowania uczniów do egzaminów do szkół średnich, teraz – do sprawdzianu po klasie szóstej. W roku szkolnym 2007/2008 do szkoły uczęszcza 564 uczniów, którym swoją wiedzę przekazuje 55 nauczycieli. Wychowankowie klas 1-6 uczą się w 24 oddziałach.
Swoją misję wychowawczą i dydaktyczną kadra szkoły traktuje z ogromną odpowiedzialnością.
